Müjdeci Sabah

Müjdeci Sabah

Coşkun iki nehir; ezel ve ebet;
Dökerler ademe; hayat her sabah.
Buluşamaz zulmet, nur ile elbet;
Kovalar gölgeyi, güneş her sabah.

İsimsiz mâşuku, buluş şevkidir.
Bir ağlama sesi; gülüş zevkidir
Gecenin rahminden, doğuş vaktidir.
İçimde bir bebek; doğar her sabah.

Kimini ağlatan, kimi güldüren;
Bu mektubu hergün; kimdir gönderen?
Siyah ile akı, birlikte gören;
Bir çift gözdür bize; bakan her sabah.

Seslenirken horoz, uyuyanlara;
Vuruyorken rüzgâr, boş tokmaklara;
Koşuyorken dalga, ruhsuz kumlara;
Karşılıksız aşkı; bulur her sabah.

Sonsuza akarken, bu dakikalar;
Abes, demek vakte; “biter ve başlar”.
Kuşatırken bizi; dipsiz boşluklar,
Kesilip biçilir; zaman her sabah

Yarın dirlirken, dün kararmakta.
Yıldızlar sönerken, güneş çıkmakta.
Yarasa uyurken, kuşlar uçmakta.
Zıtlara olursun; hayran her sabah.

——-

Serâzât.com’da; sadece Necip YILDIRIM’ın şiir ve makaleleri yer almaktadır. Bütün hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanamaz ve neşredilemez.