Koşar gibi yazmak istiyorum. Bir küheylanın rüzgârından daha sert çizmek istiyorum hayatımın resmini; uğursuzluklar beni yakalayamasın istiyorum. Bir sabırla geldim, bundan böyle bir sabırsızlıkla gitmek istiyorum. Başka hayatlara taşıp oralarda perçinlenmek istiyorum. Her güzel tuvale, hayatımızın kesişim noktasında kendi boyamdan değdirmek istiyorum.
Yazdıklarım ve yazamadıklarım bir koca hengâmede dikiliyor karşıma, bir başka ben karşımdaki. Ta ötelerden de gelmiyor üstelik, içimden çıkagelmiş. Bakıyorum gözlerine; merhamet ve tebessümün izleri yüzünde.
Dil yarası gönlünü yoran, belki görülmeyişin dehşetli acısı; zaman zaman söyleyemediklerinin sızısı. Pansuman yapıyor zaman, olgun bir kalp getirisi her şeyin. Bu selin altında yok şemsiyesi. Yağmuru seviyor, yağmayı seviyor, yazmayı, sevmeyi seviyor. Kıymetli, pek kıymetli bir şey biliyor: Kalp. Tüm merhametini içinde topladığı kalbini de seviyor. Dertlinin derdini kendine edinmeyi seviyor, acıda çoğalmayı.
Bir garip kalabalık içimde hayat. Yazdıkça var oluyorum, yazdıkça ben oluyorum, beni görüyorum. Kendine ayna tutmak bu, limana varmak bu, artık eve dönmek bu.
Hayat ışığı üzerime düşürdüğü an artık fırsatı kaçırmıyorum. Parlamak yıldızlardan da eski, kendini özümsemek her şeyden yeni. Bir tufanı içimde, “bir yere varmanın”, “hiçbir yerde olmanın” rüzgârı alacak aklımı. Çölde bir heyûlayım, serabını kendim yazdığım. Un ufakım. Aceleyle bölünmüş zamanın içindeki an’ım.
Yazdıktan sonra durakladığım her satırın sessizliği. Çıkıp gitmek istediğim, bir de girmek istediğim kapı. Boy aynasındaki bulanık yansımam;
aklımın çekmecelerini düzeltmem gerek.
Hecelerin tufanı içimde, şimdi ödül yaşamak;
bu hikâyeyi bir sona ulaştırmam gerek.
Kalemimden dökülmeyi bekleyen kelimelerin baskısı parmağımda,
koşar gibi yazmak istiyorum;
muhtacım, bunu yapmam gerek.
——-
Serâzât.com’da yayınlanan yazı ve şiirlerin fikrî hakları ilgili yazar ve şairlere aittir. Bütün hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanamaz.
Mükemmel.