
Damarlara akan eski bir rüzgâr,
Kuzeyden esince yarışırlardı;
Tohum saçılırdı yelelerinden,
Ter ü zer, dallarda can hışırdardı…
Koşardı zirveye, göğü tutmaya…
Gözleri al kara yılkı kimin tay…
Bir kişneme salar, yok unutmaya;
Mümkün değildi ki titremesin ay…
Germeger şişirir gölü ırmağı,
Çekse bir bulaktan iki yutku su…
Kirpiği yay germiş, hilal tırnağı;
Kaf Dağı’nı aşmak meğer tutkusu…
________________________________
Serâzât.com’da yayınlanan yazı ve şiirlerin fikrî hakları ilgili yazar ve şairlere aittir. Bütün hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanamaz.
Nasıl güzel, nasıl hisli. İyiki şairler var.
Yunus Emre dili var ama kesinlikle Ayşe Çam kaleminden yeni bir yorum 🙂