Yazların yaktığı kırlangıçlara ne yazık
Sevdadan hüküm giymişken soğumak ne mümkün
Hüzünlü gemilerin yelkeni her gün batık
Belki de bir sonbahar akşamı biter sürgün
Yıllar yılı yaralı yollarla yoldaş olduk
Gülüşler gibi rengarenktik sararıp solduk
Onu ararken onu unuttuk, onu bulduk
Ay ve güneşler gibi biz nasıl da tutulduk
Öyle dumanlı dumanlı bakmayın kargalar
Yuvanızı bozduk diye değil bu yaralar
Kendimizi yerden topluyoruz bu aralar
Bazen geceler de üzerimizi karalar
Kupkuru özürleri ıslatan gözyaşları
Sanatıyla deli eder bütün nakkaşları
Ansızın biçiverir âlemdeki başları
Pamuk ipliğine çevirir en sert taşları
Günahsız karlar gibi ne kadar da asilsin
Senden baş çeviren herkesin kalbi kesilsin
Kömür dillerimiz yanıp elmasa yenilsin
Üç günlük dünyada güller laleler sevilsin
___________ _
Serâzât.com’da yayınlanan yazı ve şiirlerin fikrî hakları ilgili yazar ve şairlere aittir. Bütün hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanamaz.
